Tunç Kanunu Nedir?

Tunç Kanunu Nedir? Ücretlerin asgari geçim seviyesine göre belirlendiğini iddia eden teoridir. D. Ricardo bu teoriyi 1817 yılında yazdığı “İktisat Politikası ve Vergileme Prensipleri” adlı eserinde dile getirmiştir.

Daha sonra, Alman iktisatçı Ferdinand Lasalle bunu “Ücretin Tunç Kanunu” olarak ifade etmiştir.

Emeğin fiyatını belirleyen emek arz ve talebidir.  Emek arz ve talebine göre belirlenen fiyat piyasa fiyatıdır. Emeğin doğal fiyatı ise işçilerin zorunlu ihtiyaçlarını karşılamasına ve varlığını sürdürmesine imkan verecek ücrettir.

Malthus’un nüfus teorisinin etkisinde kalana bu teori, ücretlerin asgari geçimini sağlamaya yetecek seviyenin altına düşmeyeceğini iddia etmiştir. Ücretler bu seviyenin altına düşerse, işçiler zorunlu fizyolojik ihtiyaçlarını karşılayacak maddi imkanlara sahip olmayacak ve hastalıklara karşı korunamayacaklardır.

Dolayısıyla evlilikler ve nüfus artmayacağı için emek arzı azalacaktır. Bu durumda emek talebi emek arzını aşacak ve işverenler emek talebinde rekabete girişerek ücretleri yükselteceklerdir. Bu ise emeğin doğal fiyatını piyasa fiyatına eşitlemiş olacaktır.

Nüfus artışından dolayı emek arzında meydana gelen artış işsizlikle beraber ücretleri yeniden doğal fiyat seviyesine düşürür. Böylece ekonomide otomatik bir mekanizma emeğin doğal fiyatı ile piyasa fiyatı arasında devamlı dengeyi sağlamış olur.

Lasalle, ücretlerin daima asgari geçim seviyesinde kalacağını kesin olarak kabul ettiğinden bu seviyenin sertliğini “Ücretlerin Tunç Kanunu” kavramı ile ifade etmiştir. Eğer böyle ise doğal ücret; çalışanların sadece bedeni ihtiyaçlarını karşılayacaktır ve nüfus özellikle düşük gelirli kesimlerde hızla arttığından yükselmeyecektir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir